Mohammed Faizel Ali Enait

Omdat Meneer Mohammed mij toch niet los laat ben ik eens wat rond gaan speuren op het wereldwijde web. Plots kwam ik op een website van de Stichting Mirsab. Wat is dat voor een stichting?

Een non-profitorganisatie die is opgericht voor en door de Nederlandse moslimgemeenschap. De stichting is in de kern onvoorwaardelijk verbonden met de islam. De organisatie komt op voor het recht op volledige maatschappelijke participatie van Nederlandse moslims in de Nederlandse samenleving, met behoudt van de eigen religieuze, etnische en culturele identiteit. Mirsab heeft in het kader hiervan een aantal kerntaken en een duidelijk afgebakend werkterrein:

-het bestrijden van islamofobie, vreemdelingenhaat, antisemitisme, geloofsdiscriminatie en racisme t.o.v. de verscheidene etnische groepen waaruit de moslimgemeenschap bestaat, met de daarvoor bestaande juridische middelen;

-het verzamelen, analyseren, archiveren en rapporteren van alle bevindingen, zij het uit wetenschappelijke onderzoeken, zij het uit de juridische resultaten van Mirsab;

-het creëren van een denktank die zich het universele doel stelt om deze juridische middelen te handhaven c.q. uit te breiden;

-het creëren van een denktank die zich het universele doel stelt om de moslimgemeenschap als een onlosmakelijk onderdeel van de Nederlandse samenleving presenteert, zowel in etnisch, cultureel, religieus als economisch opzicht;

-het opdoen van de kennis over de islam en de culturen van de verscheidene Nederlandse moslimgroepen bevorderen.

Ik vervolg mijn kliktocht en stuit op een naam die mij redelijk bekend voor doet komen: M.F.A. Enait!

Ik klik verder en lees wat artikelen die mij niet erg vrolijk stemmen.
Hier valt mijn oog op uit "Jood in kaftan, moslima in burqa"

"Het antwoord is simpel. Politieke partijen, universiteiten, rechtelijke colleges, anti-discriminatie-bureau’s (Het Amsterdamse "Anti"-discriminatiebureau gaf het advies aan ROC Amsterdam het verbod op burqa’s in te stellen!) zijn "white-man institutions". Het was in de jaren vijftig en zestig in de Verenigde Staten dat de blacks massaal tot datzelfde inzicht kwamen.

Wat we nodig hebben in Nederland is een militante Muslim Rights Movement die vecht voor moslima’s in burqa, die de barricades opgaat voor moslima’s in burqa, die vecht om rechten te doen effectueren en die vecht om rechten voorzover ze er nog niet zijn via "sit downs", via "one million man marches", via "the ballot or the bullet", te doen scheppen in de juridisch-normatieve werkelijkheid, zoals die vigeert in Nederland."

Of deze uit "de trein van Zion"

"Deze dimwits, die zich even thuis voelden in Auschwitz-Birkenau als Bush zich in de Knesset, hebben voor een gratis uitstapje wel een heel macabere Faustian deal gesloten en planten een in gif gedoopte dolk in de rug van hun Palestijnse broeders.
Ik vrees met grote vrees voor deze liberale Kaïns, want als deze obscurantisten het voor het zeggen krijgen in Nederland dan worden Imams ingezworen met de hand op de Thora, hobbelen we als hobbits kritiekloos achter de buitenlandse strooptochten van de regering en zoenen Moslims in kiss-inns bij het homomonument te Amsterdam met homo’s, lesbiennes, transgenders en travestieten voor tolerantie: zoenen om te verzoenen. O wee je gebeente als je weigert mee te doen, dan word je middels politieke oekazes postmodern melaats verklaard en geëtiketteerd als radicaal.
Intussen tuft en wiegelt het boemeltje, tjokvol met arme sloebers, gemoedelijk voort en levert de tocht interessante panoramische vergezichten op in Luilekkerland. Tjoeke tjoeke toet toet! Couch couch mar couch mar couch! Tjoeke tjoeke toet toet!"

Is dit wel zo'n fijne man?

Naar mijn homepage