door Hamid Tehrani* Met dank aan news4all
Antisemitische Iraanse blogs onthullen veel over de wortels en dynamiek van anti-joodse sentimenten in Iran. Antisemitisme weet echter nauwelijks de belangstelling van onderzoekers te wekken.
De Iraanse president en Holocaustontkenner Mahmoud Ahmadinejad steunde in de afgelopen jaren een tentoonstelling met spotprenten over de Holocaust en verraste de wereld door beruchte internationale revisionisten uit te nodigen voor een conferentie in Teheran.
Het lezen van blogs helpt ons het antisemitisme in Iran te begrijpen als een oude en dynamische "ideologie". Ahmadinejads opmerkingen en acties zijn slechts het zichtbare en officiële deel daarvan. Antisemitische Iraanse blogs combineren verschillende retorische scholen. Sommige zijn religieus van aard, andere nationalistisch.
Islamistische antisemitische blogs
Deze bloggers baseren zich op een paar specifieke verzen uit de koran en sommige hadiths om de joden te portretteren als de eeuwige vijand van de moslims. Sommige van deze bloggers citeren één enkel vers uit de koran (Soera Ma'idah vers 83) waar staat: "Joden en ongelovigen zijn de ergste vijanden van moslims." Ze concluderen dat leren over deze "onvoorwaardelijke vijand" een plicht is voor elke moslim.
Het blog Yahood Shenas (wat "Ken de Joden" betekent), verwijst naar de geschriften van de zeventiende-eeuwse invloedrijke geestelijke Majlesi om de zogenaamde Joodse vijandigheid tegenover de wil van God en Mohammed, de Profeet, te laten zien. Volgens Majlisi wilden de Joden Abdullah, de vader van de Profeet, vermoorden om de geboorte van Mohammed te voorkomen. Dat mislukte echter. Maar de blogger voegt eraan toe dat Joden "verantwoordelijk" waren voor de verdachte dood van Abdullah.
De antisemitische retoriek van islamisten over Joodse vijandigheid is niet tijdgebonden. Die retoriek begon al voor de opkomst van de islam en zal doorgaan tot de komst van de twaalfde imam Mahdi in de eindtijd. Alhadid blog schrijft dat er volgens één hadith een strijd tussen moslims en Joden zal zijn. Joden verbergen zich achter een rots en een boom, maar dezelfde rots en boom roepen dat een Jood in hen verborgen zit - kom en vermoord hem.
Analizehagigat (wat "waarheid analyseren" betekent), waarschuwt moslims dat volgens één hadith een Jood niet alleen wil zijn met een moslim, tenzij om hem te vermoorden. Dit soort antisemitisme geeft een spirituele en metafysische dimensie aan de Jodenhaat. Een Joodse staat is niet het enige, Joden zijn in alle opzichten tegen God.
Iraans antisemitisme
Op andere antisemitische Iraanse blogs voert nationalisme de boventoon. Deze bloggers citeren gebeurtenissen uit de Iraanse geschiedenis die moeten bewijzen dat Joden zich al eeuwenlang manifesteren als verraders. Alhadid schrijft over Sa'ad al-Dwla, een Joodse arts en staatsman uit het dertiende-eeuwse Perzië. Hij was grootvizier (minister) van 1289 tot 1291 onder het Mongoolse Ilkhanaat van Arghun Khan. De blogger zegt dat de Joodse minister Arghun Khan aanmoedigde om Mekka binnen te vallen en Kaaba te veranderen in een plaats waar afgoderij werd bedreven.
Een ander favoriet verhaal onder deze bloggers gaat over de bijbelse figuur, Esther. Het boek Esther is geschreven rond het einde van de tweede eeuw voor Christus. Volgens het boek haalde Haman, de eerste minister van de Perzische koning Ahasveros, zijn koning over om alle Joden in het rijk vermoorden. Het plan werd echter verijdeld koningin Esther, die zelf Joods was maar haar man Ahasveros daar aanvankelijk niets over had verteld. Ahasveros besloot uiteindelijk Haman en zijn zonen te laten executeren. De Joden kregen van de koning het recht om wraak te nemen en zouden "meer dan 75000" vijanden vermoord hebben.
Het ironische is dat islamistische bloggers hun beweringen over moordpartijen door Joden staven met teksten uit het boek Esther, terwijl ze tegelijkertijd geloven dat het Heilige Boek van joden en christenen geen betrouwbare bron is. Deze bloggers wantrouwen de Iraanse Joden nog steeds en geloven dat hun "negatieve en destructieve" rol in de samenleving tot de dag van vandaag voortduurt.
Eén antisemitisch blog dat zichzelf een "Joods" blog noemt, is gespecialiseerd in het onthullen van "samenzweringen" van Joden en hun "zwarte propaganda". De blogger voegt eraan toe dat een Iraans-Joods magazine zich positief uitlaat over Hollywood en functioneert als spreekbuis voor Joodse Iraniërs die het Iraanse regime en moslims bekritiseren.
Catch-all antisemitisme
Weer andere blogs recycleren ideeën die geassocieerd worden met Europees antisemitisme: de Holocaust is een leugen, Joden zijn uit op wereldheerschappij volgens de Protocollen van de Wijzen van Sion, Joden zijn beesten. Voor deze bloggers zijn Joden geen slachtoffers, omdat de Holocaust nooit heeft plaatsgevonden. En zelfs al zou die wel hebben plaatsgevonden, dan was het niet belangrijk.
Een blogger, die alle betrouwbare statistieken ontkent, beweert dat er slechts 500.000 Joden in Polen en Duitsland waren voor de Tweede Wereldoorlog. Veel van deze bloggers publiceerden de Protocollen van de Wijzen van Sion, een vervalst document, om te bewijzen dat Joden samenzweren om de wereld te regeren. Sinds het begin van de twintigste eeuw werd de authenticiteit van de Protocollen ontkend, maar deze bloggers negeren dat. Koning Faisal van Saudi-Arabië gaf het boek altijd aan zijn gasten. Dit is dezelfde koning die geloofde dat Joden het bloed van hun vijanden dronken.(1)
Tot slot worden Joden gewoonlijk neergezet als hebzuchtig, geniepig en als ondermijners van de maatschappij waarin ze leven.
Verborgen Joden
De bloggers zijn ook geobsedeerd door het idee dat er "verborgen Joden" bestaan die hun identiteit niet bekend maken en niet alleen in Iran, maar overal in de wereld hun doelen nastreven. Zelfs Muammar Gaddafi kan gezien worden als een verborgen Jood. Sommige Iraanse Joden worden beschuldigd van het gebruik van niet-Joodse namen om hun identiteit te verhullen. Een antisemitisch blog met de naam "Jood" schrijft dat "Gaddafi verantwoordelijk is voor de ontvoering van Mousa Sadr, een sjiietenleider in Libanon. Nadat hij jarenlang slogans tegen Israël riep, vroeg hij verschillende Arabische leiders hun betrekkingen met Israël te normaliseren. Wat voor moslim ben je dan!" Volgens de blogger is Gaddafi's moeder een bekeerde Jood. En Gaddafi zou ook in het geheim Joods kunnen zijn.
Culturele oorlogvoering
Antisemitische blogs maken reclame voor hun eigen producten en verwerpen pro-Israëlische en pro-Joodse producten. Ze plaatsen cartoons waarop de Holocaust ontkend wordt en waarschuwen tegelijk tegen pro-Joodse films en boeken. Vooral Hollywoodfilms zijn verdacht, zoals Roman Polanski's film The Piano. Steven Spielberg moet het in het bijzonder ontgelden .
Een van de interessantste onderwerpen is de Harry Potterserie. Weer een ander antisemitisch blog beweert dat de boeken en films hekserij promoten. Dus zijn ze in strijd met zowel het christendom als de islam, maar aantrekkelijk voor Joden. Volgens Filmpedia Blog werd Mickey Mouse gecreëerd door Disney om de Joden een positief imago te geven. Waarom Mickey Mouse? Omdat Joden in Europa als ratten gezien werden en Mickey Mouse is in de ogen van de Europeanen een vriendelijke rat.
Palestijnse kwestie
De meeste van deze bloggers publiceren foto's van burgers die door Israëlische militaire aanvallen gewond raakten of gedood werden. Maar er bestaat geen consensus als het gaat om steun voor de Palestijnse zaak. Voor al deze bloggers geldt dat Israël - of bezet Palestina, zoals ze het noemen - geen bestaanrecht heeft en "uitgeroeid" moet worden. Sommige blogs steunen Hamas en publiceren Hamas-verklaringen, terwijl andere zowel de radicale Hamas als Mahmoud Abbas van de meer gematigde en in hun ogen ontspoorde Fatahbeweging, veroordelen.
“Misschien is het zoals veel Joden zeggen, dat we niet zozeer voor de Palestijnen, maar eerder tegen Israël zijn. We zien Israël en de Israëli’s als het probleem, vanwege al hun "plannen" voor ons”
Daad bij woord
Voor dit onderzoek heb ik zo'n dertig antisemitische blogs doorgelicht. De meeste blogs hebben een beperkt publiek: minder dan vijftig lezers. Deze bloggers zijn anoniem en pro-overheid. Ze ontstonden allemaal na de verkiezingsoverwinning van Ahmadinejad. De bloggers zetten hun woorden kracht bij door demonstraties tegen Israël of bedrijven als Nestlé, "een bondgenoot van het zionisme", te steunen.
Er zijn veel andere blogs die over meer onderwerpen schrijven. Maar ook die blogs getuigen zo nu en dan van antisemitische ideeën. Zij bereiken een groter publiek, soms een paar honderd bezoekers per dag.
Conclusie
Antisemitische blogs vormen een klein deel van de Iraanse blogosfeer. Ze kunnen beschouwd worden als een subgroep van de islamistische blogs. Deze blogs laten zien dat het antisemitisme een dynamische beweging is in Iran, in staat om traditioneel/religieuze, nationalistische en westerse elementen te combineren.
De samenzweringstheorieën die deze blogs verkondigen, reflecteren de retoriek waar Ahmadinejad om bekend staat: ontkenning van de Holocaust, argwaan over 9/11, beweringen dat inflatie een Joods complot is. Al deze beweringen hebben iets gemeen: ze ontkennen de feiten.
Niet alle Iraanse politici steunen Ahmadinejads houding. Oud-president Khatami noemt de Holocaust een realiteit. Veel Iraanse religieuze leiders klinken, ondanks hun sterke anti-Israëlretoriek, zelden antisemitisch.
(1). James Parkes, Anti-Semitism (Vallentine-Mitchell, 1963), pp. 45-55 en D.Prager & J.Telushkin, Why the Jews (First touchstone book, 1983), p. 125
*Hamid Tehrani is onderzoeker, blogger en journalist. Hij is Perzië-redacteur van Harvard Global Voices en oprichter van Sounds Iranian, een community voor onderzoekers van Iraanse blogs. Hij publiceerde in verschillende Perzische, Engelse, Franse en Italiaanse tijdschriften. Dit is een vertaling van een artikel dat eerder verscheen op History News Network van George Mason University in Virginia.
Naar mijn homepage
Posts
