18 juni 2009 (MO) - De toestand in Iran is op zijn minst explosief. De ware toedracht van de gebeurtenissen is moeilijk te achterhalen door de overheidscontrole op nieuwsgaring. MO* vroeg een Iraanse student om een samenvatting te maken van wat er zoal op de Farsi-pagina's van het internet circuleert.
Wat is harde informatie en wat is speculatie?
Onderscheid maken tussen harde informatie en pure speculatie is in de Islamitische Republiek Iran altijd moeilijk vanwege de door de staat gesponsorde censuur. Nu de bewegingsruimte voor alle buitenlandse journalisten radicaal ingeperkt is en zowalt alle overgebleven onafhankelijke Iraanse nieuwsorganisatie platrgelegd zijn, wordt het zo goed als onmogelijk.
Wat zeker is
1. Het ministerie van Binnenlandse Zaken organiseerde de stemming en het tellen van de stemmen helemaal anders dan bij alle vorige verkiezingen. De stemmentelling gebeurde in recordtijd, en de waarnemers van de verschillende kandidaten kregen geen toelating om het verzegelen van de stembussen bij te wonen. Het ministerie van Binnenlandse Zaken communiceerde het “eindresultaat” zonder eerst de resultaten voor te leggen aan de raad van Hoeders en hun goedkeuring daarvoor te krijgen.
2. Normaal houdt de opperste leider afstand van het concrete politieke gebeuren, maar ditmaal gaf hij tijdens de campagne een beschrijving van de meest geschikte president in termen die opvallen overeenkwamen met een beschrijving van Ahmadinejad.
3. Terwijl vanaf het begin de afwijzing van de resultaten door Mousavi en Karroubi bekend was, hebben de staatsmedia nooit gezegd dat Rezai ook een klacht ingediend had tegen de bekendgemaakte resultaten. Rezai hoort niet thuis binnen het hervormingskamp.
4. Vlak voor de verkiezingen schreef een groep ambtenaren van het Ministerie van Binnenlandse Zaken een opiniebijdrage waarin ze stelden dat er plannen gemaakt werden om de verkiezingen te vervalsen.
Geloofwaardige geruchten die in de Iraanse blogosfeer circuleren
1. Volgens Mohsen Makhmalbaf, een internationaal erkend regisseur en filmmaker en de internationale woordvoerder voor Mousavi, kreeg Mousavi direct na het sluiten van de stembureaus van Binnenlandse Zaken te horen dat hij gewonnen had en dat het Ministerie zich voorbereidde op de officiële aankondiging daarvan.
2. Hashemi Rafsanjani (ex-president gedurende twee termijnen, een van de stichtende leden van de revolutie, en naar verluidt de rijkste Iraanse - bijnaam: de haai) gaf indirect steun aan Mir Hussein Mousavi. zoals het hoofd van de vergadering van deskundigen heeft een vergadering belegd . Als voorzitter van de Raad van Experts -de klerikale organisatie die belast is met de benoeming van de hoogste leider (een positie voor het leven) en met het toezicht op zijn prestaties- heeft hij een bijeenkomst van die Raad belegd. Geruchten willen dat hij Khamenei zou willen vervangen.
3. Een brief gericht aan de opperste leider Khamenei, naar verluidt geschreven door het ministerie van Binnenlandse Zaken doet de ronde. In de brief staat dat Mousavi op de eerste plaats komt met 19.075.623 stemmen, Karroubi op de tweede plaats met 13.387.104 stemmen, Ahmadinejad op de derde plaats met 5.698.417, Rezai vierde met 3.754.218. In de brief staat ook: aangezien de hoogste leider dr. Mahmoud Ahmadinejad het meest geschikt acht als de rechtmatige president, vragen wij uw advies over verdere stappen.
4. Uit de stemmentelling op de Iraanse staatstelevisie (IRIB) tijdens verkiezingen nacht bleek het totale aantal stemmen voor Mohsen Rezai af te nemen.
5. Sommige van de veiligheidstroepen die ingezet worden tegen de demonstranten zijn naar verluidt niet-Iraans. Diverse Farsi-feeds beweren dat er mogelijk Libanese milities ingezet worden. Sommige veiligheidstroepen, met name de politie, worden gezien verdedigers van de burgers. Zij zouden waarschuwingen geven als: wij zullen proberen om je te beschermen, maar hou je uit de buurt van "Palestijnse troepen".
6. Het totale aantal gedode burgers is het naar verluidt 30 of meer (8 officieel zijn bevestigd).
7. Veiligheidstroepen hebben de aanzet gegeven tot een massale campagne van terreur tegen studenten door hun slaapzalen ’s nachts aan te vallen. Zij bellen intussen ook families op met de waarschuwing dat ze hun activiteiten tegen het regime kennen en dat ze moeten stoppen met deelnemen aan demonstraties, anders zullen ze in de gevangenis belanden of zelfs gedood worden. De veiligheidstroepen zijn ook begonnen met het organiseren van nepdemonstraties ten gunste van de hervormingskamp, vooral in de provincies, zodat ze de supporters dat kamp kunnen identificeren en later treffen.
8. Grote stapels stembiljetten zijn opgedoken op verschillende plaatsen in het land. Enkele foto's van die biljetten circuleren op het internet, bijvoorbeeld een stem voor Mohsen Rezai.
Wie zegt wat?
Ayatollah Montazeri (de gedoodverfde opvolger van Ayatollah Khomeini tot hij kritiek gaf op de evolutier van de Islamitische republiek), legde een sterke verklaring af ter ondersteuning van het hervormingskamp en beschuldigt Ahmadinejad van fraude. Hij verklaarde elke regering die geleid zou worden door Ahmadinejad in tegenspraak met de grondbeginselen van de Islamitische Republiek. Diverse hooggeplaatste geestelijken (marjaeh taghlid) hebben fatwas gegeven waarin ze stellen dat elke samenwerking met of werk voor Ahmadinejad haram (dwz een schending van de Islam) is. Montazeri is al lang bekend om zijn dissidente opvattingen, maar een groep met de naam de Rohanyouneh Mobarez (Verzetsclerus), heeft zijn oproep herhaald, en deze groep heeft een breder lidmaatschap waaronder een paar leden van de Raad van Experts, met echte macht dus.
De Iraanse Kunst en Cultuur Organisatie heeft ook een beroep gedaan op de clerus en de rechterlijke macht om de mensen te beschermen. 350 kunstenaars en culturele figuren hebben een brief getekend waarin ze de verkiezingen een “opvoering” noemen en de clerus en de rechterlijke macht vragen het recht van het volk het recht om te stemmen en op veiligheid te beschermen. De brief zegt dat mensen geen "stof" zijn, een verwijzing naar de overwinningstoespraak van Ahmadinejad waarin hij degenen die protesteerden tegen de resultaten afdeed als louter stof. De brief roept de veiligheidstroepen op om zich terughoudend op te stellen.
Shirin Ebadi lanceerde een vierpuntenplan om de situatie te ontmijnen. Alle gearresteerden worden onmiddellijk vrijgelaten. Veiligheidstroepen moeten onmiddellijk stoppen met alle confronterende agressieve intimidatieacties. De verkiezingen worden ongeldig verklaard en nieuwe verkiezingen worden gehouden onder toezicht van internationale waarnemers. Familieleden van de doden en gewonden moeten worden gecompenseerd voor hun verlies.
Het hervormingskamp heeft ernstige problemen om met zijn verklaringen de mensen op het terrein te bereiken. Weinig mensen slagen er nog in de internetcensuur en -filters te omzeilen. Daarom wordt het grootste deel van de informatie nu via print van hand ntot hand verdeeld of gewoon via mond-tot-mondreclame. Mousavi vroeg de veiligheidstroepen, "mijn broeders", om te reageren met terughoudendheid, mededogen en begrip ten aanzien van de demonstraties.
Khamenei, de hoogste leider, had Mousavi gevraagd een beroep te doen op het publiek om te stoppen met demonstreren en te wachten op het resultaat van de gedeeltelijke hertelling door de Raad van Hoeders. Maar Mousavi heeft het verzoek van de opperste leider (dat technisch gezien kan worden als een bindende opdracht, elke oproep van de hoogste leider wordt beschouwd als een wettelijke verordening) genegeerd, en heeft geantwoord dat hij geen vertrouwen heeft in de toetsing door de Raad van Hoeders. Mousavi heeft gevraagd de verkiezingen te annuleren en opnieuw te organiseren. Niets minder dan dat zal hij aanvaarden.
Verschillende vooraanstaande leden van de hervormingsbeweging en de gematigde conservatieven hebben open brieven geschreven met brede oproepen voor onderzoek tot regelrechte nietigverklaring van de verkiezing. Veel van mensen uit het hervormingskamp worden gearresteerd, (bijvoorbeeld de voormalige vicepresident onder Khatami, Abtahi, die tot gisteren aan het bloggen was). De leiders van de huidige beweging zijn nog niet gearresteerd, hoewel ze onder zware druk staan. Mousavi zelf is tot dusver slechts op één demonstratie verschenen. Het is vooral zijn vrouw die de openbare bijeenkomsten toespreekt.
Het is trouwens opvallend dat tijdens de campagne en tijdens de demonstraties achteraf vrouwen een cruciale rol hebben gespeeld. Gisteren op een bijeenkomst van de hervormers was de dochter van Hashemi Rafsanji was de belangrijkste spreker. De regering is zelfs al overgegaan tot de arrestatie van de kleindochter van Ayattollah Khomeini (de vader van de revolutie).
De spreker van de Majlis (het parlement), Ali Larijani is langsgegaan op de Universiteit van Teheran en in een aantal van wijken tijdens de nacht te lijden gehad hadden van invallen van ordediensten, en heeft een officieel onderzoek naar deze incidenten gelast.
Achtergrondinfo
De presidentsverkiezingen in Iran van vrijdag 12 juni 2009 zijn vervalst door fraude, zegt de oppsoitie. Hun verzet egen de resultaten leidt tot gewelddadige botsingen tussen burgers en gewapende groepten die door de staat gesteund worden. Onder de Islamitische Republiek in Iran worden presidents-kandidaten eerst gescreend door de Raad van Hoeders (waarvan de 12 leden worden benoemd door de hoogste leider, de helft van hen zijn geestelijken en de andere helft juridische academici) om ervoor te zorgen dat de kandidaten vasthouden aan de principes van de revolutie. Vier kandidaten werden geacht in aanmerking komen voor de presidentsverkiezing: Mahmoud Ahmadinejad (de zittende president), Mir Hussein Mousavi (voormalig premier tijdens de oorlog Iran-Irak), Mehdi Karroubi (voormalig voorzitter van het parlement van 2000 tot 2004), en Mohsen Rezai (een voormalige commandant van de revolutionaire wachters).
Bij het sluiten van de stembureaus in Iran, werden sms-diensten opgeschort enwerd de internet toegang tot buitenlandse nieuwsorganisaties (bijvoorbeeld de BBC, de New York Times, ...) afgesloten, onafhankelijke binnenlandse nieuwsorganisaties en sociale netwerksites ( Facebook, Myspace, Twitter, ...) werden ook platgelegd.
Binnen 3 uur na sluiting van de stembureaus in Iran, verklaarde het ministerie van Binnenlandse Zaken de zittende president tot de winnaar met 62,63% (24.527.516 stemmen) van de totale stemming. Mir Hussein Mousavi zou de tweede plaats komen met 33,75% (13.216.411 stemmen), Mohsen Rezaee van 1,73% (678.240 stemmen) en Mehdi Karroubi 0,85% (333.635 stemmen). De opkomst was massaal en werd op 85% van het elektoraat vastgesteld.
Mensen moesten stemmen door met de hand geschreven stembiljetten en het tellen van de stemmen werd manueel gedaan. Ook buitenlanders konden hun stem uitbrengen op Iraanse ambassades, consulaten en missies rond de wereld.
Mir Hussein Mousavi en Mehdi Karroubi noemde de resultaten onmiddellijk een fraude, en ze dienden een officiële klacht in bij het ministerie van Binnenlandse Zaken om te voorkomen dat de resultaten officieel erkend zouden worden.
Gedurende de gehele dag hadden verkiezingsmonitoren van de partijen van zowel Mousavi als Karroubi talrijke schendingen en fouten opgemerkt bij het stemmen. Ze hadden die problemen gerapporteerd op het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar dat bleef zonder gevolg.
Ondanks al die klachten erkende de hoogste leider van Iran, Ayatollah Khamenei -die in de Islamitische Republiek de ultieme macht heeft op het vlak van bestuur- daadwerkelijk de verkiezingsuitslag en feliciteerde hij Mahmoud Ahmadinejad voor zijn massale overwinning. Sindsdien weigeren Mousavi en Karroubi hun zogenaamde nederlaag toe te geven en vinden er overal in Iran demonstraties plaats, die op een aantal plaatsen tot confrontaties met veiligheidstroepen geleid hebben. Maandag vroeg Ayattollah Khamenei tegen zijn zin, maar gedwongend door de aanhoudende demonstraties, de Raad van Hoeders de klachten te "overwegen". Die Raad heeft gezegd dat hij een gedeeltelijke hertelling van een aantal stembiljetten zal doen en binnen tien dagen verslag zal uitbrengen.
Het lijkt nogal oppervlakkig, maar eigenlijk staat de toekomst van Iran op het spel. En dat heeft repercussies tot ver buiten de grenzen. Het hervormingkamp stelde tijdens de verkiezingscampagne dat haar agenda erin bestaat de Iraanse economie te open te stellen, de persoonlijke vrijheden te vergroten en een minder hard buitenlands beleid te voeren. De huidige regering wil een voortdurende revolutionaire dynamiek installeren waarbij vooral de trouw aan hun bijzondere versie van de sjiitische islam centraal staat.
Een van de belangrijkste punten die van belang zijn voor de internationale gemeenschap en de buitenlandse media is de discussie over het nucleaire programma. Volgens de media hebben alle kandidaten in principe hetzelfde standpunt, maar dat is een geweldige vereenvoudiging van het probleem. Om te beginnen is de nucleaire kwestie is niet de belangrijkste zorg van de gemiddelde Iraanse kiezer, dat is eerder de economie. Zelfs aanhangers van Ahmadinejad hebben aangegeven dat ze voor hem stemden om de economische positie die hij hen bezorgde veilig te stellen.
Een tweede zorg voor de kiezers is de kwestie van de persoonlijke rechten met name de vrije meningsuiting en de rechten van de vrouw.
Het is wel waar dat de meeste Iraniërs -tot welk kamp ze ook behoren- het streven naar nucleaire energie steunen en een hekel hebben aan wat wordt gezien als een dubbele standaard als het gaat om de Iraanse nucleaire ambities. Maar de bevolking is zich niet volledig bewust van de details en de bedoelingen van het atoomprogramma. Het hervormingskamp heeft wel zijn uitgesproken voor het streven naar nucleaire energie, maar heeft tegelijk geprobeerd een meer verzoenende toon tegenover het Westen aan te slaan, terwijl ze zicht ook probeerden in te dekken tegen de beschuldigingen door Ahmadinejad dat het hervormingskamp Iran zal uitverkopen aan het Westen.
Het Westen moet op dit moment ophouden over de nucleaire kwestie en wachten op de uiteindelijke uitkomst van deze opstand.
Iraniërs hebben zich behoorlijk gestoord aan een deel van de buitenlandse berichtgeving over de toestand in hun land. Hoewel niemand in Iran pleit voor een directe interventie door buitenlandse machten, begrijpt men niet waarom de buitenlandse media steeds weer Ahmadinjed omschrijven als de winnaar van de verkiezingen en Mousavi als verliezer. Ze zijn ook nogal boos over de voortdurende bewering dat het hervormingskamp alleen populair is bij de hogere klasse en de stedelijke elite, terwijl Ahmadinejad steun heeft bij de armen en kansarmen. Rechtreekse verslaggeving vanuit Iran bevestigt eerder dat mensen uit alle segmenten van de bevolking het hervormingskamp steunen, terwijl de steun voor Ahmadinejad eerder zou komen vanuit de verschillende strijdkrachten en hun gezinnen.
P.S. Zie ook het interessante interview dat Indymedia publiceerde met Marc Botenga over Ahmadinejad en de relatie tussen hervormers en de Iraanse armen (annex uitgebreide discussie hierover tussen Botenga en Gie Goris).
Naar mijn homepage
Posts
