Gotcha Media

Aangezien Nederlanders blindelings achter Amerika aanlopen (voor veel linkse mensen een zeer geliefde uitspraak om rechtse mensen mee te kleineren) vond één vandaag het ook nodig om dat idee maar op te volgen. In een stijlloos opgenomen en uitgezonden stukje privé gesprek met een open microfoon (toevallig hoor) in een drukke ruimte (zo druk dat het gesprek ondertiteling nodig had) tussen Arend-Jan Boekestijn en Maarten van Rossem, vindt de redactie het schijnbaar nodig om zo te knippen en te plakken dat er drie zinnen uit de mond van Arend-Jan komen die niet zo aardig overkomen. Dat het totale gesprek uit duizend zinnen bestond zien we natuurlijk nergens. Daar komt bij dat het stukje totaal irrelevant was maar er zo in was gemonteerd dat het net leek of het niet met opzet zo gedaan was. Dat De Telegraaf het grote nieuws al wist te melden vóór de uitzending begon is natuurlijk ook geen opzet! In Nederland doen wij toch niet aan "Gotcha media"? Voor het geval mensen gaan beweren dat het absoluut geen opzet is van één vandaag, je filmt mensen doorgaans niet op hun rug en de gesprekken van Arend-Jan hebben nooit ondertiteling nodig, als er één politicus duidelijk is in Nederland dan is hij het wel!

Toevoeging VVD-NEXT



DE LEUGEN REGEERT
MaartenPrinsen: Opvallend dat de Telegraaf en de Elsevier Boekestijn citeren met een opmerking die in de uitzending niet te horen is. Telegraaf: “Je zou, zoals hij doet, intelligente verhalen moeten houden over privacy versus veiligheid.” Elsevier: “We zouden, zoals hij doet, intelligente verhalen moeten vertellen over privacy versus veiligheid.” Een opmerking die ik niet heb kunnen horen in de uitzending. Er is kennelijk nogal wat weggelaten, geknipt en geplakt. En de Telegraaf en de Elsevier hebben blijkbaar het ruwe materiaal….Volgens een poll op de website van DAG is een grote meerderheid van de lezers het met Boekestijn eens.


Naar mijn homepage

Radicaal activisme is nog steeds onder ons

Door Edith Schippers

Deze dagen woedt er binnen GroenLinks en activistische kringen een debat over nut en noodzaak van het rekenschap afleggen over het radicale verleden.

Aanleiding voor dit alles is de commotie rond het verleden van GroenLinkser Wijnand Duyvendak. Wat daarin opvalt, is de suggestie dat radicaal activisme iets is van de jaren ’80. Niets is minder waar.
Intimidatie en bedreiging van ambtenaren, burgers en bedrijven zijn geen uitwassen van een geromantiseerde geschiedenis. Het komt vandaag de dag met enige regelmaat voor. Recentelijk is in Limburg een plan voor een bedrijventerrein in de prullenbak verdwenen, omdat mensen die aan dat project werkten werden geteisterd door terreur van activisten. Daarmee werd onder de zucht van intimidatie een streep gezet door een democratisch meerderheidsbesluit. Krakers in Amsterdam maken hun buren het wonen onmogelijk. We lezen het wekelijks in de krant. Dierenactivisten bedreigen wetenschappers, die dierproeven doen om medicijnen te ontwikkelen, en hun gezinnen. Pluimveehouders slapen met een honkbalknuppel naast hun bed, wegens bedreigingen van dierenactivisten. Dit is geen beschrijving van 1980, maar van het Nederland van nu. Uiteraard gebruikt niet iedere activist geweld, maar groepen radicalen bedienen zich daar wel degelijk van en de vraag is of we deze vorm van activisme accepteren.

Onze democratie is niet van suiker en kan tegen een stootje. Een scherp debat vergroot de kwaliteit van de besluitvorming. Tegengestelde meningen en opvattingen zorgen voor een pluriforme samenleving. Die opvattingen hoeven natuurlijk niet alleen in woord en geschrift te worden geuit. Demonstraties, ludieke acties, op allerlei manieren kan aandacht worden gevraagd voor een standpunt. Juist actieve participatie is de zuurstof voor onze democratische rechtstaat. Diezelfde democratische rechtstaat raakt echter uit evenwicht als één van de partijen zich niet aan de spelregels houdt. Als groepen zelf gaan bepalen dat hun doelstellingen zo superieur zijn dat onwettige middelen ze heiligt. Vaak wordt ter rechtvaardiging aangedragen dat zij zelf niet beter worden van hun acties. Niet eigengewin, geld of macht zijn hun drijfveren. En dan mag het allemaal wel. Het is een redenering die ik de afgelopen dagen veelvuldig heb mogen beluisteren. Diverse (voormalige) linkse activisten en zelfs politici zijn die mening toegedaan. Anderen die de wet overtreden, moeten natuurlijk wel voor de rechter verschijnen. Dit morele superioriteitsgevoel is niet alleen misplaatst, maar ook gevaarlijk. Gevaarlijk, want wie bepaalt of goede bedoelingen goed genoeg zijn? En vindt iedereen die de wet overtreedt niet een rechtvaardiging voor zichzelf om dat te doen? Juist daarom hebben we toch een onafhankelijke rechter. Om te beoordelen of iemand juist heeft gehandeld.

De essentie van democratie is een clash tussen ideeën en idealen. Mensen die hun idealen proberen te verwezenlijken door schade te berokkenen aan anderen via illegale praktijken, onttrekken zich aan het democratische principe. Zij proberen een democratische meerderheid het zwijgen op te leggen en hun minderheidsstandpunt door te drukken. Het is – zo ironisch - gewoon terug naar Darwin, dat de grootste spierballen mogen winnen. Inbreuk maken op het eigendomsrecht en gebruikmaking van intimidatie en geweld zijn – ongeacht eventuele goede bedoelingen - grove schendingen van onze democratische spelregels en mogen we niet accepteren.

Radicale activisten die de wet breken moeten we daarom – net als iedere ander - aanpakken. Ik zou willen zien dat de overheid daarbij altijd onvoorwaardelijk de kant van de slachtoffers kiest. Het is een schande dat de overheid het laat gebeuren dat intimidatie wint van democratische besluitvorming. Zo’n bedrijventerrein in Limburg moet juist nu koste wat het kost worden gerealiseerd. Daarnaast moeten organisaties die zich schuldig maken aan illegale praktijken natuurlijk worden uitgesloten van overheidssubsidie. Kraken moet strafbaar worden gemaakt. Het moet helder zijn dat je aan de spullen van anderen niet komt. Als de collectieve reflectie van het actieverleden leidt tot overeenstemming over het afzweren van illegaal gedrag voor de toekomst, dan heeft deze hele geschiedenis ons toch nog een stap verder gebracht.

Edith Schippers, vice-voorzitter VVD-Tweede Kamerfractie

Naar mijn homepage

PVV: staat de 'O' in NOS voor Obama? - Kamervragen

Hulde voor Bosma van de PVV!

Vragen van het lid Bosma (Partij voor de Vrijheid) aan de minister van OCW over het bericht dat de NPS alleen dagelijks een talkshow vanaf de Democratische conventie.
1.)
Bent u bekend met het bericht “Weekje Obama inplaats van Matthijs”, alsmede het bericht “NOVA doet Barack Obama endorsen”?*

2.)
Deelt u de angst van mijn fractie dat de blinde liefde die in linkse kring bestaat voor Barack Hussain Obama er de oorzaak is van het feit dat de NPS wel elke dag om half acht een dagelijks programma heeft vanaf de Democratische conventie, maar dit nalaat voor de Republikeinse conventie?

3.)
Deelt u de mening dat uit deze afweging blijkt dat de NPS er alleen maar is voor een kleine multiculturalistische minderheid en niet voor het Nederlandse volk?

4.)
Deelt u de mening dat de afweging van de NPS een schending is van de Mediawet, in het bijzonder van artikel 13 c – tweede lid die voorschrijft dat de publieke omroep een evenwichtig beeld van de samenleving dient te geven, alsmede van artikel 15 van de Mediawet die hetzelfde voorschrijft voor de NPS.

5.)
Deelt u mijn mening dat het laakbaar is dat de NPS haar scheve afweging verdedigt door te wijzen op de huidskleur van Barack Hussain Obama, terwijl het voorbijgaat aan bijvoorbeeld de heroische houding van senator McCain tijdens de oorlog in Vietnam die hem een minstens zo interessant figuur maakt als de junior-senator Obama, die toch door velen wordt gezien als een lichtgewicht?

6.)
Moeten wij vrezen dat de rode O in het logo van de NOS de komende maanden staat voor “Obama”?

Klik hier om het bericht te lezen op GeenStijl;
Klik hier om het bericht te lezen op de site van Elsevier;
klik hier om het bericht te lezen op de website van de Volkskrant;

Naar mijn homepage